كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )

419

القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )

الْمُنافِقُونَ مردمان منافقان كه سيصد نفر بودند وَ الْمُنافِقاتُ و زنان منافقه كه صد و هفتاد بودند بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ برخى از ايشان از برخى ديگراند يعنى همه مشابه يكديگراند در نفاق و شقاق يَأْمُرُونَ مىفرمايند بِالْمُنْكَرِ به كار زشت كه كفر است يا معصيت يا تكذيب پيغمبر عليه السلام وَ يَنْهَوْنَ و بازميدارند عَنِ الْمَعْرُوفِ از نيكوئى كه ايمان است يا طاعت يا تصديق و متابعت حضرت پيغمبر صلى اللّه عليه و سلّم وَ يَقْبِضُونَ و فرامىگيرند أَيْدِيَهُمْ دستهاى خود را يعنى فرومىبندند از خيرات و صدقات يا از رفع براى دعا و مناجات سلمى رح فرموده كه از معاونت ضعفا و ارباب حاجات نَسُوا اللَّهَ ترك كردند فرمانبردارى خدا را فَنَسِيَهُمْ پس فروگذاشت ايشان را و بازداشت فضل خود را از ايشان إِنَّ الْمُنافِقِينَ به درستى كه منافقان زن و مرد ايشان هُمُ الْفاسِقُونَ ايشانند بيرون‌رفتگان از دائره ايمان وَعَدَ اللَّهُ الْمُنافِقِينَ وعده داده است خدا مردان منافق را وَ الْمُنافِقاتِ و زنان منافقه را وَ الْكُفَّارَ و ناگرويدگان از مرد و زن نارَ جَهَنَّمَ آتش دوزخ خالِدِينَ فِيها جاويدان باشند در ان هِيَ حَسْبُهُمْ آن آتش بس است مر ايشان را براى عقوبت وَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ و دور كرده است خدا ايشان را از رحمت خود وَ لَهُمْ و مر ايشان راست در آخرت عَذابٌ مُقِيمٌ عذابى پاينده كه انقطاع نيابد يا در دنيا عذابى پيوسته دارند كه آن تعب نفاق و رنج حسدست رباعى اى آنكه ز تيره‌حالى و بدروزى * در باطنت آتش نفاق افروزى در هر نفست شعله غم بيشتر است * مىسوز و ران شعله كه خوش مىسوزى كَالَّذِينَ اى منافقان هستيد شما مانند آنان كه بودند مِنْ قَبْلِكُمْ پيش از شما يعنى امم ماضيه كانُوا أَشَدَّ مِنْكُمْ بودند سخت‌تر از شما قُوَّةً از روى قوت يعنى به تن از شما قوىتر بودند وَ أَكْثَرَ و بيشتر بودند از شما أَمْوالًا وَ أَوْلاداً از روى مال و اولاد يعنى مال و فرزندان ايشان بيش از شما بودند فَاسْتَمْتَعْتُمْ پس بهره گرفتند بِخَلاقِهِمْ بنصيب خود از لذتهاى دنيا و از مال و فرزند بهره برداشتند فَاسْتَمْتَعْتُمْ بِخَلاقِكُمْ پس شما نيز تمتع گرفتيد بنصيب خويش آرزوهاى فانى كَمَا اسْتَمْتَعَ الَّذِينَ همچنان‌كه تمتع يافته بودند آنان كه بودند مِنْ قَبْلِكُمْ پيش از شما بِخَلاقِهِمْ به بهره خويش وَ خُضْتُمْ و خوض كرديد و شروع نموديد در باطل كَالَّذِي خاضُوا همچون خوضى كه گذشتگان خوض نمودند و بر آن رفتند أُولئِكَ آن گروه حَبِطَتْ نابود شد و تباه گشت أَعْمالُهُمْ كردارهاى ايشان فِي الدُّنْيا در دنيا كه مال و فرزند ايشان به ايشان وفا نه‌كرد وَ الْآخِرَةِ و در آخرت كه ثوابى بر آن عملها مترتب نگشت وَ أُولئِكَ و آن گروه هُمُ الْخاسِرُونَ ايشانند زيان‌زدگان در هر دو جهان .